همون ها میگن باز به آینه که لااقل:
وقتی نگاهش بکنی، نگـاهت می کنه؛
وقتی بهش بخندی، اونم بهت می خنده؛
وقتی بهش اخـم بکنی، بهت اخـم می کنه؛
وقتی باهاش حرف نزنی، باهات حرف نمی زنه؛
وقتی کم محلیش بکنی، بهت کم محلی می کنه؛
وقتی باهاش صحبت بکنی، باهـات صحبت می کنه؛
وقتی از عصبانیت خوردش بکنی، اونم خوردت می کنه.

من واقعاً هیچی در مورد آینه و شیشه نمی دونم؛ ولی یه چیزی رو خوب می دونم که همون شیشهِ بی احساس، وقتی بُغ می کنه، کافیه روش از عشق بنویسی تا اشکشو در بیاری!